Perfectie – een illusie ?

Perfectionist op en top

Hoe richten wij ons leven  in, ons huis, werk, voorkomen, auto, gastheer, gastvrouw, vakanties, weekendjes , etentjes, sociaal leven, sportactiviteiten, dieet, gezin, partner, familie ……

Op een schaal van 0 tot 10 waarbij “0” gelijk is aan “rommel, ongeorganiseerd, slordig,……” en “10” perfect” … ..  waar sta je nu? 

Ik stond jaren geleden op 9. ’t Was niet perfect, maar ik probeerde toch alle ballonnen tegelijk in de lucht te houden. Aan de basis hiervan lag mijn gevoel dat ik aan alles en nog wat moest voldoen. Omdat het zo hoorde. Omdat iedereen het zo deed. Maar ook mijn passie waarbij ik mensen in beweging wou brengen en daar 200% voor ging. Dag en nacht. Nationaal en internationaal. Natuurlijk liep ik mezelf voorbij. Voelde ik me dikwijls moe, maar dat losten we dan op met een ‘energie-ampul’ van bij de apotheker 🙂 Ik vond die DRIVE heerlijk . Alle verrassingen tegelijk. Organiseren is/was mijn ding.

Rust

Ja, rusten ???? Wat is dat ???? Mijn lichaam maakt het me duidelijk.  Hoezo ?

10 jaar geleden kreeg ik de Ziekte van Menière. Wat ? Ik werd duizelig. Kotste mijn ziel uit mijn lijf. Kroop op handen en voeten tussen bed en WC en leefde van minuut tot minuut. Het vergalde mijn plannen. Kon geen afspraken meer vastleggen. Ging van kwaad naar erger. Opnames in ziekenhuis en terug. Niets hielp tijdens een aanval. 2 tot 72 uren OUT!  Als ie begon, dan wist ik niet wanneer ie zou gedaan zijn. Ellendig. Op mijn rechterzijde in bed. Niet bewegen. Niet eten. Niet drinken. Wachten en hopen dat het overgaat. Slapen. Moe. Het maakte me hulpeloos.

Na 9 jaar is er beterschap. Met een werkdag van vier uren kan ik de aanvallen bedwingen. Ga ik erover? Dan ligt er een vestibulaire migraine aanval om de hoek. Dan kan ik enkel nog doodop  in mijn bed vallen en slapen.

Perfect

Ik heb geleerd dat perfectie niet bestaat. Met als residu’s –  duizelingwekkende Tinnitus – 90% gehoorverlies -hypersensitief gehoor-  ben ik ben al blij als alles goed-genoeg en via planning mag verlopen. Ik koester mijn vrienden en kennissen die begrip hebben voor mijn beperking. Deze medische zaken vormen geen probleem. Ik kan ze niet oplossen. Het zijn beperkingen en ik leerde er mee leven.

Ik sta op zeven en ben héél tevreden … goed genoeg om verder te gaan. 

 

PS … De tuutvantegenwoordig

Everybody has a secret

Everybody has a secret

Eerste half uur van de MasterCourse ‘Oplossingsgericht Denken en werken in Management en Coaching’. Louis Cauffman vraagt de deelnemers (ons) om een geheim te vertellen. Iets wat je nog aan niemand hebt verteld. Algemeen geroezemoes.

Varieert de inhoud van heimelijk schoenen verzamelen tot vernietigende katers, wellicht heb ik jouw aandacht te pakken en je benieuwd naar mijn verhaal. Zo meteen.

Coachees vertrouwen mij geheimen toe omdat ze weten dat ‘het onder ons blijft’. Eens had ik drie collega’s van hetzelfde bedrijf in coaching, waarvan één leidinggevende en haar medewerkster. Ze zijn het pas van elkaar te weten gekomen, toen ze er op het werk in vertrouwen over begonnen.

Mijn geheim?

1881. Arm gezin. Jonge kinderen. Geen eten. Overlevingsdrang. Ziekelijke ratten en stinkende riolen. Kelderruimten. Uitschot. Amsterdam. Jonge tiener. Tippelen. Schaamte. Uitwegen. Mogelijkheden. Kansen. Het leven van toen. In boekvorm.

Ik kuier langs de Amsterdamse grachten van “Keetje Tippel”.

 

MAMDAM blogt ook! Me And My Dogs And More

18 januari 2018
Rita Termote
Oplossingsgerichte LeiderschapsCoach

 

Mooiste moment

 

Innerlijke Criticus

Mijn innerlijke criticus is altijd wakker. Ik vermoed dat ‘hij’ een ‘zij’ is.
‘Zij’ heeft wel véél commentaar, op àlles.

Zij begint al bij het trillen van mijn vierkantig alarm en houdt daarna niet meer op. Te laat naar bed. Badkamer te fel verlicht. Ogen te klein. Kapsel ontkleurd. Sport te weinig…..  Heeft Pretty Woman Julia Roberts daar ook last van?

Waar word jij warm van?

Heb je last van een uitgesproken pertinent aanwezige innerlijke criticus, in collaboratie met een pusher-deel, een perfecte perfectionist én een zorgzame zorger? Wat je ook doet, denkt, voelt, het zal nooit goed genoeg zijn.

Je hoeft niet je hele leven onderste boven te gooien en een midlife-crisis te ontwikkelen.  Maar ik nodig je uit om dagelijks even stil te staan bij de mooie momenten uit de laatste uren.

Deze schildpad zwemt al een paar dagen op mijn bureaublad. Gefotoshopt of niet. Ik vind haar schitterend. De kleuren en de blik in haar ogen. De rust die ze uitstraalt. De wijsheid die ze met zich meedraagt.

Waar word jij warm van?

MADAM blogt ook!
Me And My Dogs And More

Rita Termote
17 januari 2018